• 06

  • 05

  • 02

  • 03

  • 01

Nadmierna potliwość

1. Przyczyny nadmiernej potliwości.

Osoby z nadmierną potliwością mogą wydzielać olbrzymią objętość potu. To oznacza, że ich dłonie, stopy, klatka piersiowa lub pachy (w zależności od tego, której części ciała dotyczy nadmierna potliwość) są stale wilgotne. To utrudnia wykonywanie zwykłych, codziennych czynności i może być przyczyną kłopotliwych sytuacji w życiu zawodowym lub towarzyskim. Nadmierna potliwość jest następstwem zwiększonej aktywności gruczołów potowych, należących do gruczołów wydzielania zewnętrznego. Gruczoły tego typu są zlokalizowane niemal na całej powierzchni ciała, ale szczególnie dużo rozmieszczonych jest na dłoniowej stronie rąk, stopach i pod pachami. Wiele różnych czynników może wywoływać nadmierne wydzielanie potu.

2. Jak wałczyć z nadmierną potliwością?

Medycyna estetyczna proponuje dwa różne sposoby leczenia nadmiernej potliwości. Jedną z nich jest blokada zakończeń nerwowych, które pobudzają gruczoły potowe (Botox). Drugą metodą jest usunięcie gruczołów potowych (Sim Lipo). Poniżej szczegółowo opisano obie metody walki z nadmierną potliwością.

Botox – obecnie w leczeniu nadpotliwości dłoni, stóp, i pach najskuteczniejszą metodą jest podanie toksyny botulinowej (botox). Efekty pojawiają się po kilku dniach i utrzymują od kilku miesięcy do roku. Zabiegi z zakresu medycyny estetycznej są wzbogacone dla podtrzymania efektów zabiegami w gabinecie kosmetycznym pod kontrolą lekarza. Botox jest podawany w zastrzykach do skóry. Jest zalecany w leczeniu nadmiernej potliwości, a przez wiele lat był stosowany w terapii kurczu mięśni oczu, twarzy i szyi. Przy użyciu bardzo cienkiej igły, lekarz wstrzykuje mała objętość (0.1-0.2 ml) roztworu Botox’u w 10-15 miejsc oddalonych od siebie o 1 cm, pokrywając równomiernie okolicę obu pach. Niekiedy korzysta się z barwnika, który umożliwia zidentyfikowanie tych miejsc, w których wydzielanie potu jest największe i które powinny być nakłuwane. Sesja leczenia trwa około 30 minut. Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki, botox blokuje działanie nerwów, które zaopatrują gruczoły wydzielania zewnętrznego. To zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Wytwarzanie potu zmniejsza się od 50% do 87% po tygodniu od leczenia. Blokada zakończeń nerwowych pod wpływem botox’u utrzymuje się przez 6-12 miesięcy, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępując te wcześniej zablokowane. To oznacza, że efekt leczenia utrzymuje się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika. Kolejna sesja leczenia może być przeprowadzona po wygaśnięciu efektu poprzedniej, co następuje średnio po 7-12 miesiącach.

 

Przeciwwskazania dla botox’u to to ciąża i karmienie piersią, choroby układu nerwowego i sercowego, choroby mięśni oraz Alzhaimer.

Lipoliza – Zabieg polega na naświetlaniu wiązką lasera gruczołów potowych, co powoduje ich przegrzanie i nieodwracalne zniszczenie. Zabieg wykonywany jest pod znieczuleniem miejscowym. Po zabiegu za pomocą ssaka odsysa się wcześniej podane znieczulenie. Gruczoły potowe, które są wrażliwe na wysoką temperaturę w następstwie zabiegu obumierają. Nie dochodzi do ich regeneracji, tak więc efekt terapii jest trwały i nie ma potrzeby jego powtarzania. We wprawnych rękach lekarza zabieg jest bezpieczny.
Lipoliza jest również wykonywana w celu modelowania sylwetki – usuwanie tłuszczu na ograniczonym obszarze. Jest to nieinwazyjny zabieg odchudzający, który najczęściej stosuje się w dziale Medycyna estetyczna na takich partiach ciała jak: podbródek, brzuch, uda, pośladki, czy kolana. Lipoliza injekcyjna nie jest metodą odchudzania a jedynie sposobem na nieoperacyjne miejscowe usuwanie tkanki tłuszczowej dzięki rozpuszczaniu komórek tłuszczowych. Lipoliza injekcyjna, czyli nieinwazyjne modelowanie sylwetki, polega na podaniu za pomocą zastrzyków substancji powodującej rozpad adypocytów, czyli komórek tłuszczowych. W miejscu wstrzyknięcia powstaje zamierzony i kontrolowany lekki stan zapalny tkanki tłuszczowej. „Obrzęknięte” adypocyty pękają. Uwolnione z nich tłuszcze przechodzą do krwi a wraz z nią do wątroby, gdzie są rozkładane, a następnie wydalane z organizmu. Lipoliza injekcyjna jest zabiegiem wykonywanym przez lekarza, jest w pełni bezpieczna i nie wymaga przygotowania pacjenta w domu. Po zabiegu, w miejscu wstrzyknięcia preparatu zazwyczaj pojawia się zaczerwienienie i obrzęk. Efektem ubocznym zabiegu mogą być zasinienia po nakłuciach igłą a także niewielki ból leczonej okolicy. Miejsce poddane zabiegowi staje się wrażliwsze na dotyk lub ucisk, może również wystąpić świąd skóry. Taka reakcja utrzymuje się zazwyczaj do kilku dni po zabiegu. Dolegliwości możemy zmniejszyć zażywając leki antyhistaminowe i tradycyjne środki przeciwbólowe. Efekt serii zabiegów to zazwyczaj utrata 4-5 cm w obwodzie w miejscu podania preparatu. W przypadku niewielkiej ilości tkanki tłuszczowej wystarczy zwykle 2-3 zabiegów. Jeżeli natomiast tkanka tłuszczowa jest gruba i obfita, ilość zabiegów musi być zdecydowanie większa. Odstępy pomiędzy zabiegami powinny wynosić 3-4 tygodni. Po wykonanym zabiegu lipolizy, jako uzupełnienie terapii, polecamy zastosowanie masażu limfatycznego, celem uruchomienia z komórek usuwania tłuszczu i ułatwienia jego transportu przez naczynia chłonne.

Przeciwwskazania dla lipolizy to ciąża i karmienie piersią, padaczka, zaburzenia krzepnięcia krwi, ciężkie schorzenia wątroby i nerek, infekcje skóry w miejscu wstrzyknięć, alergia na preparat, nadmierna otyłość.